Fris en kleurrijk, dat is ook een goede omschrijving van de huiskamer van Ingrid. Een van haar dochters zit aan tafel te eten, Ingrid en haar moeder staan in de keuken. “Ik moet nog even iets afmaken,” zegt ze. Dat geeft de kans om even rond te kijken. Overal zijn leuke hoekjes gemaakt. Iets later gaat ze aan tafel zitten. Dochter verhuist naar de bank en Ingrid is ook tijdens het gesprek bezig: de kaartjes met haar logo moeten om de flesjes gazpacho worden vastgemaakt.

Waarom wilde je een eigen cateringbedrijf?

“Vijf jaar geleden ben ik dit bedrijf begonnen. Ik werkte daarvoor bij KiKa, had een leuke baan, maar wilde wat anders. Ik overwoog al langer om een carrièreswitch te maken. Had dromen over een eigen koffietentje openen, maar ik had helemaal geen horeca-ervaring en zover is het nooit gekomen. Ik heb altijd van koken gehouden, net als veel vrienden overigens, en haal plezier uit er echt iets van te maken. Een vriendin vroeg me om een lunch voor haar te verzorgen. Ik maakte eenvoudige gerechten, tomatensoep en broodjes pesto, zelfgemaakt kaartje eraan. De reacties waren heel positief. Ik vond het bovendien heel leuk. Daarmee is het begonnen. Vervolgens kreeg ik meer aanvragen, voor lunches en borrelhapjes, heb ik me ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en een website en Facebookpagina aangemaakt. Via via kreeg ik steeds meer klanten. Ink’s was echt.”

Waar komt je passie voor koken vandaan?

“Ik denk uiteindelijk toch bij mijn vader en moeder. Mama weet van alles wat in haar kastjes staat iets te maken en haar eten is altijd heerlijk! En met mijn vader heb ik vroeger als puber al heel veel gekookt, we aten altijd graag samen de pannen leeg."

Wat vind je zo leuk aan dit werk?

“Ik vind het heerlijk om alleen te werken, al helpen mijn moeder en vriendinnen regelmatig mee. Ik doe alles zelf: van boodschappen tot bezorgen en de administratie. Alles komt uit mijn eigen handen. Ik kan hierin mijn creativiteit kwijt, niet alleen met het koken, maar ook wat betreft de aankleding. Elke dag is anders, ik kom veel verschillende mensen tegen en ze zijn allemaal blij met wat ik ze kom brengen.”

Nooit spijt gehad van je keuze?

“Nee, ik heb de kans om elke dag te doen wat ik leuk vind. Naast het koken kan ik heel blij worden van fröbelen en dingen maken.” Ze laat het kaartje met haar logo zien. “Mijn zoon heeft het logo gemaakt.”

Wat voor gerechten kook je zoal?

“Ik kook wat ik lekker vind, bijvoorbeeld gerechten van Ottolenghi. Hij staat bekend om smakelijke vegetarische gerechten. Groenten spelen in mijn gerechten vaak de hoofdrol en ik gebruik veel verse kruiden en specerijen. Kleur vind ik belangrijk, het eten moet van je bord afspatten. Ik denk daarom na over kleurcombinaties. Groene couscous, gecombineerd met oranje wortels en rode biet, dat zorgt voor een kleurexplosie.”

Kies je bewust voor vegetarische recepten?

“Ja, vaak zijn vlees en vis helemaal niet nodig. Ik zie ze meer als bijgerecht dan als hoofdingrediënt voor een maaltijd. Ik zou zelf wel vegetariër willen zijn, maar dan zou ik ook helemaal vegetarisch cateraar moeten zijn. Dat vind ik nu nog een te grote stap.”

Je bent nu vijf jaar ondernemer. Wat vond je het lastigst om te leren?

“Nee zeggen, daar heb ik soms moeite mee. Dat betekent dat ik mezelf regelmatig een slag in de rondte werk. Als ik een bestelling binnenkrijg probeer ik het zo te regelen dat het toch past, ook al is het al druk. Het gevolg is dat ik weleens van 6 uur ’s ochtends tot 1 uur ’s nachts bezig ben om alles af te krijgen. Soms heb ik het zo druk dat ik vergeet om te eten en drinken.”

Hoe ben je de coronatijd doorgekomen?

“Mijn bestellingen vielen één voor één weg. Ik had ineens tijd om te puzzelen! Maar ik wilde toch iets blijven doen, daarom heb ik op social media en Nextdoor een bericht geplaatst met het aanbod om te koken voor mensen die dat om wat voor reden even niet konden. Dat leverde al enkele adressen op. Ook heb ik Elena Nabatova van Participe benaderd, met de vraag of ik iets voor hen kon betekenen. Ze koppelde me aan bezoekers van het Odensehuis in Amstelveen, dat vanwege corona dicht moest. De mensen misten de gezelligheid en de mogelijkheid om daar te eten. Ik heb vervolgens een aantal maanden voor al deze mensen gekookt. Simpele gerechten, zoals soep, lasagne en stamppot. De maaltijden leverde ik aan de deur af. Gaandeweg heb ik de gerechten steeds meer op de mensen afgestemd, afhankelijk van hun smaak. Het was leuk om te doen, de mensen waren heel dankbaar, wilden graag een praatje maken. Met een alleenstaande dame ben ik eens samen een ijsje gaan eten bij Da Vinci. Sinds eind mei kook ik alleen nog voor drie hoogbejaarde dames. Ik ben een aantal Ink’s to Go acties via social media en Amstelveen Helpt begonnen, waarbij mensen hier aan het keukenraam eten kunnen afhalen. Zo heb ik onder meer een Moederdag- en Vaderdagbox gemaakt. En laatst hadden we 116 bestellingen voor pokebowls. Heel leuk, en iets wat ik heel graag af en toe wil blijven doen!”

Tijdens de coronacrisis moest je noodgedwongen gas terugnemen. Beïnvloedt dat de manier waarop je nu het werk inplant?

“Ik blijf graag Ink’s to Go acties doen. Daarnaast komen de klussen, nu nog in iets kleinere vorm, weer op gang en dat is leuk! Maar dat vraagt om een nog betere planning. Afgelopen week bijvoorbeeld zat alweer behoorlijk vol.”

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

“Die lieve mensen van Darya Market op de Rembrandtweg waar ik een groot deel van mijn boodschappen doe voor mijn klussen. Het hele gezin werkt daar. En ze hebben zoveel lekkers! Zjian Kader (de mama van het gezin) heeft een keer speciaal muqlaba voor me gemaakt, dat was heerlijk! Ik wil ze vragen: jullie verkopen zoveel heerlijke spullen. Maar wat eten jullie zelf het allerliefst?”

Naomi Heidinga