Ton zat al bij de Reddingsbrigade toen Wilma hem leerde kennen, en zo kwam ze erbij. Ton is voorzitter en geeft zwemles, Wilma doet de administratie. Waarom ze zich nog steeds inzetten? "Je bouwt een vriendenclub op. En het is niet zo dat mensen in de rij staan om het over te nemen. Zolang we het kunnen, blijven we het doen. Maar als mensen kritiek zouden hebben op hoe we het doen, dan nemen we afscheid."

Wat doet de Reddingsbrigade?

"We geven reguliere zwemlessen en verzorgen lessen in het reddend zwemmen. Je hebt binnen- en buitenbrigades. Bij de laatste denken mensen aan Baywatch, dan gaat het om de brigade die actief is langs de kust. Daarnaast heb je reddingsbrigades die in het binnenland actief zijn, bijvoorbeeld in zwembaden of bij activiteiten op het water. Wij worden ingeschakeld bij activiteiten op het water, zoals Sail en bij watercalamiteiten in de regio. Daarnaast doen we jaarlijks mee aan het KinderFeestBeest, een besloten feest voor chronisch zieke en of gehandicapte kinderen met hun gezin."

Jullie worden ingezet om een verdrinkingsdood te voorkomen. Hebben jullie dat weleens meegemaakt?

"Nee, gelukkig niet. Zulke ernstige dingen komen niet veel voor. Op onze boot varen bij evenementen verschillende vrijwilligers mee. Vanaf zestien jaar mag je op de boot, mits je in bezit bent van de juiste diploma's. Alle opvarenden hebben tevens een EHBO-diploma."

Jullie verzorgen ook zwemlessen?

"Ja, we beginnen met het reguliere diplomazwemmen. Kinderen kunnen bij ons vanaf vier jaar op de wachtlijst, vanaf vijf jaar mogen ze op les. Een deel van de zwemmers blijft na het behalen van de reguliere diploma's, dat noemen we ook wel de bankhangers. Zij kunnen doorgaan met het reddend zwemmen en diploma's halen tot ze zelf zwemles mogen geven en toezicht mogen houden in zwembaden."

Is er veel animo voor jullie lessen?

"Dat gaat in golfbewegingen. We hebben nu een wachtlijst van een halfjaar. Dat komt omdat de doorstroming een beetje stokt. We krijgen steeds meer kinderen met een rugzakje op les. Kinderen met een psychische aandoening, zoals autisme, of kinderen met een motorische achterstand. Daardoor duurt het langer voor ze van het ondiepe bad naar het diepe mogen. Dat is niet erg, maar het vraagt wel veel geduld."

Hoe gaan jullie daarmee om?

"Onze instructeurs leren hoe ze daarmee om moeten gaan. En als het echt niet gaat, zijn we daar eerlijk over naar de ouders. Eventueel verwijzen we kinderen naar de Dolfijn, waar kinderen met een verstandelijke beperking les krijgen. Ouders zijn overigens niet altijd eerlijk over eventuele stoornissen van hun kind. Soms vinden mensen het lastig toe te geven. Dat maakt het voor ons soms moeilijk. Het is beter wanneer we vanaf het begin weten wat er aan de hand is. Dan kunnen we onze les aanpassen en kinderen beter helpen."

Mijn zwemlessen waren vroeger niet altijd een feest, er was een strenge badjuf met een haak die ik niet zag zitten. Hoe maken jullie de lessen leuk voor kinderen?

"De haak en het schreeuwen – zoals dat vroeger was – dat doen we niet. Sommige kinderen zijn echt bang. In zo'n geval halen we de kinderen uit het water, kalmeren we ze en proberen we te achterhalen waar ze bang voor zijn. Zo vinden veel kinderen het eng om door een gat te zwemmen, wat vereist is voor het A-diploma. Daar helpen we ze bij, door het stap voor stap te doen. Vaak doet de instructeur in het begin mee en laten we de kinderen wennen aan het ogen openhouden onder water – wat ook al spannend kan zijn."

Merken jullie dat de zwemvaardigheid afneemt, omdat kinderen niet meer via de basisschool zwemonderwijs krijgen?

"Bij ons valt dat wel mee, in Amsterdam is dat anders. Daar zie je wel dat mensen van buitenlandse komaf moeite hebben met het leren zwemmen. Als Nederlander moet je wel, we zijn nu eenmaal een waterland. De expats die in Amstelveen komen wonen, zoals Indiërs, hebben geen moeite met het leren zwemmen. Alleen de taal vormt soms een barrière, vooral voor ouders."

Lees ook het vorige kettinggesprek: Sietske Laan Nab: 'hulp voor minimagezinnen'

Welke diploma's heb je zelf?

"Ik heb alleen A en B, toen vond ik het wel genoeg. Ton heeft zo'n beetje alle diploma's die er te halen zijn. Elke twee jaar moet hij opnieuw zijn instructiebewijs en diploma voor het reddend zwemmen halen. Dat was vroeger niet zo. Toen die regel werd ingevoerd, was het even wennen, maar nu vinden we het een goede maatregelen. Er veranderen regelmatig dingen, en je moet toch up to date blijven."

Wat verandert er bijvoorbeeld?

"De manier van reddend zwemmen en de manier van lesgeven. De inzichten veranderen met de tijd, dus dat heeft zo zijn gevolgen."

Wie nodigen jullie uit voor het volgende gesprek?

"Eugenie de Bruijn, voorzitter van De Dolfijn. We willen haar vragen: wat doet De Dolfijn? Hoe is het om met deze doelgroep te werken? Wat is jouw drijfveer om je hiervoor in te zetten?"

Naomi Heidinga