Vorige kandidaat Noëlle Roorda ziet een overeenkomst tussen zijn passie en werk in de muziek en het bedrijven van topsport. "Ik ben benieuwd of hij die parallel ook ziet. Wat heeft hij ervoor moeten doen om dit niveau te bereiken? Wat heeft hij ervoor moeten laten en wat levert het hem op?"

"Ik zie die overeenkomst wel. Het gaat om passie en elke dag willen spelen om beter te worden. Dat heeft een sporter nodig, anders bereikt deze niet de top. Hetzelfde geldt voor de muzikant: deze moet ook een drang voelen om te moeten spelen, het spelen niet kunnen laten. Het verschil tussen mij en een topsporter is echter dat ik er niets voor heb hoeven laten. Tijdens mijn studie aan het conservatorium heb ik weliswaar niet het echte studentenleven beleeft, tenminste, als je daarmee verwijst naar lidmaatschappen van studie- en roeiverenigingen. Maar ik kan met gerust hart een avond met vrienden naar de kroeg om een biertje te drinken. Wil je als muzikant van je vak je beroep maken, dan moet je echt bevlogen zijn. Tijd steken in het oefenen en studeren. Je moet je instrument beheersen, daar gaan veel uren inzitten."

Wat levert het leven als muzikant op?

"Vrijheid. Ik kan zelf kiezen of welke opdrachten aanneem. Al moet de schoorsteen natuurlijk ook roken. Ik kan mijn eigen tijd indelen. Het leven als muzikant is echter geen vetpot. Een nieuwe auto kopen is lastig, en drie keer op vakantie in het jaar kan ook niet. Helemaal wanneer je partner ook muzikant is, dan is het sappelen. Maar daar staat veel tegenover."

Vaak hebben mensen een romantisch beeld van het leven als muzikant. Klopt dat beeld?

"Dat ligt aan wat je onder dit beeld verstaat. Als je denkt aan iemand die de vrijheid heeft om zich bezig te houden met zijn passie, dan klopt het. Natuurlijk moet ik ook weleens opdrachten doen die ik minder leuk vind. Maar dat hoort erbij. Zelfs het 's nachts naar huis rijden heeft wel wat. Toeren vind ik heel leuk, als het maar in Nederland is. Dan kun je tenminste na afloop naar huis. Ik ben ook wel in het buitenland geweest, maar in zo'n hotel zitten vind ik niets. Het wordt hier in Nederland ook regelmatig aangeboden, maar meestal ga ik er niet op in. 's Ochtends om tien uur wakker worden in een hotel in Hoogeveen en dan de hele dag moeten wachten tot het optreden 's avonds, brrr."

Je treedt regelmatig op met bekende artiesten. Kun je voorbeelden geven?

"Ik heb jaren voor Karin Bloemen gewerkt. Een hele leuke vrouw. In die jaren bouw je toch een vertrouwenspositie op. Daarnaast heb ik met muzikanten als Marco Borsato, Ali B en Gerard Joling opgetreden en met Freek de Jonge. Voor hem had ik altijd vroeger veel bewondering. Bijzonder als je dan met zo'n iemand mag spelen. Zenuwachtig ben ik dan niet: hij heeft zijn expertise en ik de mijne! Met sommige artiesten speel je een aantal dagen, maar heb je verder geen contact. Zelfs na drie of vier dagen meespelen zou zo iemand, wanneer je hem of haar tegenkomt op straat, niet herkennen. Anderen, zoals Angela Groothuizen en Edsilia Rombley, zijn juist het liefst onderdeel van de band. Met hen heb je veel meer contact."

Je bent eigen baas dus je kunt zelf kiezen of je een klus accepteert. Wat zijn daarbij je richtlijnen?

"Een opdracht moet aan een aantal voorwaarden voldoen. Het moet leuk zijn om te doen, of veel geld opleveren. Een andere mogelijkheid is dat het goed is voor je CV. Als een opdracht aan twee van de drie voorwaarden voldoet, doe ik het. Met goede liedjes of een goede band is het al snel leuk."

Zou je niet liever zelf als soloartiest op het podium willen staan?

"Nee, dat is niets voor mij. Samen met een band iets bereiken op muzikaal gebied, dat vind ik het leukst. Wanneer iedereen zijn eigen inbreng heeft. Ik heb een eigen jazzband, waarin ik met muzikanten speel die ik bewonder en waar ik veel respect voor heb. De muziek die we maken is commercieel gezien niet interessant. Onze muziek is moeilijk te 'verkopen' (behalve op jazzfestivals), ondanks dat onze cd echt fantastische recensies kreeg tot in Amerika en Duitsland aan toe. De belangstelling voor Jazz is kennelijk helaas uitgedoofd. Het geeft me echter wel veel plezier."

Jazz in het Dorp, heb je daar al gestaan?

"Nog niet, al zou dat met dit bandje eigenlijk wel kunnen. Mijn dochter wel. Ze zit op het conservatorium."

Zijn er basgitaristen die je bewondert?

"Vroeger was ik fan van Marcus Miller. Hij was toen sessiebassist, net als wat ik nu ben. Hij heeft op een gegeven moment een solocarrière gekregen en daar is het wat mij betreft misgegaan. Ik vind dat vreselijke muziek, kan het niet aanhoren. Daryll Jones is een andere gitarist die ik bewonder. Hij is bij de Rolling Stones te gaan spelen. Daar hoor je nu niet zoveel meer van. Meer van nu is Pino Palladino. Hij speelt onder meer bij John Mayer en D'Angelo. Hij maakt zijn eigen keuzes en gaat niet voor het grote geld."

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

"Wouter Laumans. Hij is misdaadjournalist en heeft een boek over de mocromaffia geschreven. Ik ben benieuwd wat hem drijft dit werk te doen en hoe het zijn dagelijks leven en gevoel van vrijheid beïnvloed."

Naomi Heidinga